Γεννήθηκα το 1990 στην Αθήνα, όπου ζω κι εργάζομαι.
Αποφοίτησα από το τμήμα Διεθνών & Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου και συνέχισα τις σπουδές μου στο διεθνές δίκαιο με έμφαση στο ανθρωπιστικό δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Στον πυρήνα του ενδιαφέροντός μου υπήρξε πάντοτε ο άνθρωπος, κάτι που με οδήγησε από νωρίς να ασχοληθώ παράλληλα με την ψυχολογία. Έχοντας κάνει προσωπική θεραπεία πρώτα σε ψυχαναλυτική και έπειτα σε ανθρωποκεντρική προσέγγιση, κατέληξα στην εκπαίδευσή μου πάνω στην αφηγηματική ψυχοθεραπεία.
Έχω εργαστεί σε διαφορετικά περιβάλλοντα, σχετικά με την πολιτική, το προσφυγικό και την πρόσβαση σε δικαιώματα, γεγονός που μου έχει χαρίσει μια πολύπλευρη θέαση προβλημάτων που συχνά παρουσιάζονται ως ατομικά.
Το πάθος μου για την αφηγηματική ψυχοθεραπεία πηγάζει από αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό, της διασύνδεσης ατομικού και κοινωνικού αλλά και της πίστης στον άνθρωπο και τις ικανότητές του.
Η μητρότητα μου άνοιξε ένα ακόμη παράθυρο σε αυτή την κατεύθυνση. Συντονίζοντας ομάδες μαμάδων αλλά και μιλώντας με γονείς έχω αντιληφθεί πως μπορούν οι δυσκολίες του περιβάλλοντος, η έλλειψη υποστήριξης, οι ματαιωμένες προσδοκίες αλλά και τα αντικρουόμενα συναισθήματα του γονεϊκού ρόλου να μας στερούν την ικανοποίηση και το νόημα στην καθημερινότητά μας.
Πιστεύω βαθιά στην δύναμη των ανθρώπων όταν υπάρχουν ο ένας για τον άλλον και συμπορεύομαι με την κεντρική αρχή της αφηγηματικής ψυχοθεραπείας “Ο άνθρωπος δεν είναι ποτέ το πρόβλημα. Ο άνθρωπος είναι ο άνθρωπος και το πρόβλημα είναι το πρόβλημα”.
Στην προσέγγιση που ακολουθώ δεν είναι ο “ειδικός” πάνω από τον συμβουλευόμενο αλλά αντιμετωπίζεται ο καθένας ως ειδικός για αυτό που του συμβαίνει στην δική του ζωή.
Αυτή η προσαρμοστικότητα κι ο σεβασμός στην εμπειρία του κάθε ανθρώπου καθιστούν την αφηγηματική ψυχοθεραπεία κατάλληλη και βοηθητική για άτομα και ομάδες, ενήλικες και παιδιά, ζευγάρια και οικογένειες.